:)
+ آیا مقصودم نوشتن وصیت نامه است ؟
هرگز ، چون نه مال دارم که دیوان بخورد
و نه دین دارم که شیطان ببرد ،
وانگهی چه چیزی روی زمین میتواند برایم کوچکترین ارزش را داشته باشد . .
آنچه که زندگی بوده است از دست داده ام ،
گذاشتم و خواستم از دستم برود و بعد از آنکه من رفتم ، بدرک ، ...
میخواهد کسی کاغذ پاره ها ی مرا بخواند ،
میخواهد هفتاد سال سیاه هم نخواند -
من فقط برای این احتیاج بنوشتن که عجالتا برایم ضروری شده است مینویسم ...
من محتاجم ، بیش از پیش ...
محتاجم که افکار خودم را به موجود خیالی خودم ، به سایه خودم ارتباط بدهم ...
+ به یاد تو از در و دیوار طعنه خوردن
به بوف کور کز کرده در تن من ...
به موریانه گی و جان کندن در این چوب
به بی صدا گریه کردن این مرد مصلوب ...
« عـآصی #sh »
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۹۶/۰۴/۲۶ساعت 13:44 توسط alireza |
برچسب:
نویسنده: آروین اکبریپور