:)
عمیقا احساسِ یک رُباتِ پوچ و برنامه ریزی شده رو دارم ..
حس میکنم تمام اتفاق ها ، هیجانات ، خوشحالی ها و غمگین بودن فقط یک جور نقش بازی کردنِ ناشیانه است
مثل اینکه به اجبار برای خودم یه سری علایق و ارزش های خاصی رو تعیین کردم و خودمو مجبور میکنم طبق اونا رفتار کنم یا طبق اونا شاد و غمگین بشم
مثلا چرا باید از بُرد یه تیم ، پولدار شدنم یا آلبوم جدید یه خواننده یا یه فیلم خوشحال بشم ؟
یا از مرگِ آدم های اطرافم ، اتفاق های کثیف جامعه و مرگ شخصیت مورد علاقه م غمگین بشم ؟
چه فرقی میکنه ؟ انگار که با خودت میگی عه آره اینجا بخاطر این اتفاق باید بخندم یا گریه کنم ...
هیچ چیز ، عمیقا هیچ هیجان و احساسی رو تو وجودم شعله ور نمیکنه جز اینکه عمیقا احساسِ سقوط میکنم به سمت یک پوچیِ تاریک
98/4/10
برچسب:
نویسنده: آروین اکبریپور